Yde

Meiske,

wat is er veel
wat is er weinig
van je over

laat me
het touw
je haren
een schaaltje
met boter

lossnijden
kammen
naast je 
zetten

veenmoeder
voormoeder

onze harten 
vervlochten

wat vertelde je 
het diep
wiens kleur je 
hebt gedronken
moeras dat van
de goden was
kralenverhalen
motten in je botten

dat uitgerekend jij
van het geheim
er van allen
het langst zou zijn

Drenthe, september 2017

White world

The world has turned white
the sounds are migrating
to the coast
gone is Heaven
lost is Earth
only ears to understand
our current position
this is not a good time
to lose our voice
better recite
'holy holy holy'
better play our softest tune
the lullaby to our youngest
better light the candles
in the window sill
we might find mercy still

Standing Rock

There are buffalos 
on the plains
a stampede of hooves
drumming songs of the Earth
their breath is sending out
smoke signals into the world
bitten by frost
covered in flakes
they keep on moving
towards their people
until the white tipis
are crowded with 
creatures
invincible as
rivers marching
to the sea
half buffalo
half man
we sing
the Earth vibrates
we hold her tightly

Bialowieza

The first time ever
a forest grew
the creatures living in it
who possessed speech
called it Bialowieza.
Seven layers of sacredness,
death and life and death
they honoured.
Bialowieza,
in your undergrowth
we lay ourselves to sleep,
Bialowieza, 
aching with longing
our bodies are 
when trailing your bison,
Bialowieza,
on your throne sits
no one but the royal oak,
Bialowieza,
where boredom gets extinguished
beauty breaks all rules
Bialowieza,
forget the hunt
forget your mother tongue
forget all there is
but Bialowieza.

Brusselse songlines

Brussel, ik beken,
ik word op slag verliefd
op iedereen die Vlaams
spreekt met uw accent,
ik zit graag op de trappen van
uw Centraal Station,
te wachten op vriend of geliefde,
te kijken naar al wat
bougeert en bruist in u,
ik gaf een van mijn eerste kussen
aan de voet van 
uw Don Quichote standbeeld,
ik bestormde vrij en zorgeloos
uw Grote Markt,
werd drag king en student,
een jaar lang leerde ik 
mijn schrijversambacht verdiepen
in uw schoot,
vandaag scherp ik mijn pen in
alle hoeken die ik van u ken,
ik doe mijn ogen toe en
hoor de eindeloze talen
die gij spreekt,
het geroezemoes van de wereld,
ik drink weer de gastvrije
muntthee van Molenbeek,
ik loop in gedachten 
van Noord naar Zuid,
op die krachtige momenten
van samen -
de oorverdovende stilte
van de Witte Mars,
het tromgeroffel van anti-Irak,
het heupgewieg van de Gay Pride -
ik denk aan uw artiesten,
aan waar de beste frieten
en boekenwinkels zijn,
ik denk aan u,
eerste stad van mijn leven,
hoe de treinen van 
mijn tienertijd op weg naar u
door de tuin denderden,
ik denk aan u,
en hoe gij leeft in mij - 

Flatline

Reanimate the word
reanimate the world
cold water
warm blood
stop comparing
just start sharing
don't go domestic
don't turn plastic
show the human daring
here's the humus of humility
you're my fellow breather
I can see
we're the windpipes
of infinity
breeze wind storm
our holy trinity
treasures measured
by the luck we're in
by the trip we're on and on
none of us know
the borders of
this earthly show
how long this ancient air
will flow
bow to the spiders
in your web of life
carry home none
but your softest knife
cut the flatlines
before they arrive

Roadkill

Go well in wholeness
date none but yourself
at the rippled lakeside
put the roadkill
on the fire
leave it there for
a couple of hours
go for a walk
in the mean time
don't wait
trust the laws
of physics
to take care
of the pot
follow your body
where it wants to go
over the fences
beyond the pastures
into the moss lands
there are pine needles
expecting you
rock friends
setting the table
old ones
speaking the blessings
so that when you,
upon arrival back home,
sit down to eat
find yourself
nourished already

Hephaestos

How you,
my melted metal friend,
after having been
spit out
like a cherry pit,
stopped falling
and started flying
during those nine months
how your crippled leg
turned into a parachute
how your landing
lit the holy fire
how your volcano
erupted on every single 
anvil of this freshly
crafted world

Buteo buteo

You mudfaced creature
once standing out 
in the powerless sky
now standing out in
the hut of the river bank
blue couldn't have
turned browner
wings couldn't have been
folded any other way
than for the final closing
the highest of sounds
taken down by
the longest of silences
asking to become
a majestic medicine prey

Swan

Swan skull,

You've been cleaned
with care
by the smallest ones
your head is blank now
whiter than
your cloak
has ever been
your beak still
ready to speak,
hesitating between
ivory, snow or
vanilla ice-cream

Amongst those who know
about water standing still
you're the greatest

Heronville

My favourite hunter,
My prehistoric alarm clock,
My clumsy flyer,
My fellow oak-sitter,

I know the colour
of your tongue
and how the world
turns flat again
when we are facing
each other

Once you were guiding me
through the wetlands in despair
it was you who brought me
home in the pouring rain,
you who showed me
the rocky quality of
one-leggedness,
you who taught me
to love this city,
this Heronville.

Courthouse Wash

Cactus needle
ground me

So here's your slickrock
around the non-clock
the grass says hop hop
and the worries stop
home is the body land
home is the red sand
to disappear into the dark
to reappear into the light
who, tell me who
is howling through the night
you keep on drinkin'
you keep on sinkin'
everything turns white

I am out of my mind
        into my soul
blissfully lost control
                       whole

I am the inner tracker
dream of a Swedish cracker
sleep under crypto cover
this soil is my lover

lizzard laughter
ever after
life is a magnet
a giant fragment
so here I'm standin'
no more demandin'
just receivin'
no more grievin'

cause when the heart explodes
and the beauty floats
complex decodes

wings sing spring

when the snakes no longer hide
it is your turn to decide
to slow it down
to slow it down
follow the compass
put on the north dress
taste the smell of sage and age
have a party in your cave
juniper bench joy
trust is right here boy

Bats dance
Dusk trance
Valley belly
Live magically

Hypothermia

When I see myself in you

When the fire is no longer blazing
for the sake of conversation
but for the body heat
of survival
I grab onto the lifeline
of the willow roots
like a critter in the vein
of the green womb
on its way to
upstream salvation
every rock which hits
a minor accident
where the primeval
journey might end

I can swim crawl howl
and look into the distance
and the future
projecting landing upon
landing on the white
shore of what was
paradise a decade
of growls ago
whipped battered
and bruised
my teeth sharpen
hands and feet
claws which
conquer the currents
and the inches
my mind fails
to appreciate

a woman dead
an animal alive
I arrive

Mud Maiden

To Edward Abbey 

In spirit
In canyon

covered
In mud
may crusty mineral
bottoms remain glued
to my fair pores
native sunscreen
to be seen
on the Green
the roar of the oar
meeting the flint print
of the mountain lion
there is mindfulness
or death
boredom or presence
pick your toe nails
with discipline
if you have to
undergo the pedicure
of the wild
dress your dinner with
pepper and sand
count your chances
of a harsh and poetic
end
dangling from
the divine slackline
where your name means
as much as
the proud cloud
emptying itself
virgin rain
making fun of
a grade A aridness
indulge in helplessness

Fee-industrie

Je zou verwachten dat de taalverwarring tussen mij en mijn Hollandse lief na meer dan een jaar in Amsterdam wonen wel voorbij is. Dat blijkt bij momenten lelijk tegen te vallen.

Zo blijven zachte medeklinkers hard waar ik woon. 'Maak je geen sorgen, schat', zeggen de Amsterdammers, 'dat sal ik wel voor je doen. Een dergelijke uitspraak vormt doorgaans geen obstakel voor vlotte communicatie. Op momenten van extreme vermoeidheid, hoogoplopende irritatie of diepe ontspanning durft het nog eens anders lopen.

Liepen mijn lief en ik gisteravond over straat. Zij aan het woord. Over een documentaire die haar wel boeiend lijkt. 'Een docu over de fee-industrie.' Ik zie het al helemaal voor me. Uitgebuite arbeiders in megafabrieken aan de lopende band. De eerste zet heelder veel te lange dagen rechtervleugeltjes aan feeënlijfjes, de volgende doet linkervleugeltjes, nog een andere stopt stafjes in hun handen. Eens af vliegen de feetjes door de kapotte ramen naar buiten een sprookjesachtig leven tegemoet terwijl binnen het zwoegen eindeloos doorgaat.

Voor de zekerheid toch nog even checken.

-'Wáárover gaat die docu?'

-'Nou ja, je ziet allemaal boerderijen in de States...' De rest van haar zin vervaagt. Het besef sijpelt binnen. Het gaat over de fee-industrie. Met een v.

Wie samen met mij van de teleurstelling wil bekomen, kan hier 'Farmageddon' kijken. En, o ja, weet iemand hoe de feeën dan wel gemaakt worden?

Forest meeting

I've met this
little blond girl
in the forest
She knows everything:
where the mushrooms grow and
where the arctic foxes have their dens
When I write my
poems on the back of
a train ticket or
on a paper napkin,
ripping it apart with words
she is witnessing me
with her four
and four thousand
year old eyes
I am now wearing
her necklace of
bone and teeth
crossing the water
back to the other
side with salmon's ease
upon arrival
I climb and I climb
I stumble no more

Clay feet

I walk

on red soil

and clay feet

my pace 

as steady 

as the sun's drum

I don't join

the black men

around the fire

they've been sitting

there forever

I don't go

off track

no path has been

painted here

by presence before

the tunnel in which

I am falling

is not gonna hurt

it is leading me

to the burning heart

of mother Earth

De taal van het zaad

Monsanto speech vs Vandana Shiva

Zoals elk zichzelf respecterend totalitair systeem heeft de biotechindustrie haar eigen taal ontwikkeld. Die is ingewikkeld en schept afstand, zodat mensen afhaken, niet meer beseffen dat het over hun dagelijks leven gaat. Activiste Vandana Shiva ontkleedde in haar lezing over de toekomst van ons voedsel in het overvolle NTGent op dinsdagavond met humor en helderheid de Monsanto speech. Om een levende taal in de plaats te planten.

De taal van de bioindustrie, zo toonde Shiva aan, is koud en maakt dood. In het verhaal van patenten hebben multinationals als Monsanto het slim over “intellectuele eigendom” of “plantproducerend materiaal”. Je moet al behoorlijk uitgeslapen zijn om te beseffen dat ze het over zaad hebben. “Zaad”, zo schudt Shiva ons weer wakker, “dat levende materie is, dus geen product dat patenteerbaar is, of een grondstof”.

Mais als metafoor

Shiva koppelt zaad aan leven, liefde, vrijheid, overvloed en diversiteit. “De diversiteit van het zaad is de taal van het leven”, stelt ze. Geen zaad dat ooit zo divers was als dat van de mais. In Latijns-Amerika, de wieg van de mais, is het gewas in het bewustzijn zo verbonden met het leven zelf dat in het scheppingssverhaal van de Maya’s verteld wordt hoe de mens van maïs gemaakt is. Intussen bestaat in Mexico nog een vijfde van de maissoorten die in 1930 gekend waren.

Toen Shiva op haar reis door Vlaanderen onze maisakkers zag, schrok ze van het toonbeeld van monocultuur. “Een gezonde maisakker heeft planten van verschillende hoogtes, de kolven groeien niet alleen bovenaan, maar ook onderaan en in het midden aan de plant. Mais wordt van oudsher in combinatie met andere planten geteeld. Vooral de zogenaamde drie gezusters zijn heel bekend; bonen klimmen op de mais terwijl pompoenen de bodem bedekken. De drie planten geven elkaar alles wat ze nodig hebben.”

In een ander maisverhaal vertelt Shiva over een GGO-veld waarop alle bladeren omhoog wijzen. Wanneer ze vraagt waarom dit zo gekweekt is, krijgt ze te horen dat het gaat om zoveel mogelijk fotosynthese te hebben. “Alsof de zon en de bladeren niet kunnen spreken met elkaar, alsof er niet zoiets is als een buiging van de zonnestralen.”  Rechtlijnige mais als metafoor voor lineair denken.

Vrijheid

De diversiteit van het leven vergroten hangt volgens Shiva samen met het verdedigen van vrijheid. “De vrijheid van de natuur om te evolueren in diversiteit, de vrijheid van de boeren om zaden te ruilen, de vrijheid van de consument te weten waar eten vandaan komt.” Dat laatste valt in simpele woorden na te vragen waar je het koopt of krijgt. Kweek je zelf, dan kan je nog altijd terugvallen op die aloude oertaal en praten met je zaden en plantjes.   

Hidden trees

for the Tawny Owls

Where the wind keeps
the trees hidden
in the grasses
and the people walk
the thick lines
of the horizons
in their eyes
you'll sing
the seal song,
forget the festivals
and wrap the blanket
of your solid soul around
your softened body

No people staring at you,
I promise
No language but
bird language
third eye contact
clouds' rain rumours

No real people dying
in real gutters
Hardly people really

Tides not times
to play with.

Lost and found

I've walked
I've been at the losts
I've been at the founds
The taste of cold coffee
is as familiar to my tongue
as that of sparkling wine
The ugly smell of old sweat
in my backpack
a sweet companion
on the road
to unplanned encounters
in unknown though
fluently spoken languages
laughing out loud and childlessly
exiting rattling to-do-lists
which steal your friends,
your sleep, and your capacity
to go into the woods,
light a fire and read
the book of its flames -
there are phoenixes out there
who guide your delays,
your missed connections
- making you feel zen
and murderous -
your endless journeys
only to arrive
at the next
there is as much meaning
in the tracks of the railroad
as in the tracks
of the buzzard
the top fell of its mountain
the knowing has arrived