Mud Maiden

To Edward Abbey 

In spirit
In canyon

covered
In mud
may crusty mineral
bottoms remain glued
to my fair pores
native sunscreen
to be seen
on the Green
the roar of the oar
meeting the flint print
of the mountain lion
there is mindfulness
or death
boredom or presence
pick your toe nails
with discipline
if you have to
undergo the pedicure
of the wild
dress your dinner with
pepper and sand
count your chances
of a harsh and poetic
end
dangling from
the divine slackline
where your name means
as much as
the proud cloud
emptying itself
virgin rain
making fun of
a grade A aridness
indulge in helplessness

Fee-industrie

Je zou verwachten dat de taalverwarring tussen mij en mijn Hollandse lief na meer dan een jaar in Amsterdam wonen wel voorbij is. Dat blijkt bij momenten lelijk tegen te vallen.

Zo blijven zachte medeklinkers hard waar ik woon. 'Maak je geen sorgen, schat', zeggen de Amsterdammers, 'dat sal ik wel voor je doen. Een dergelijke uitspraak vormt doorgaans geen obstakel voor vlotte communicatie. Op momenten van extreme vermoeidheid, hoogoplopende irritatie of diepe ontspanning durft het nog eens anders lopen.

Liepen mijn lief en ik gisteravond over straat. Zij aan het woord. Over een documentaire die haar wel boeiend lijkt. 'Een docu over de fee-industrie.' Ik zie het al helemaal voor me. Uitgebuite arbeiders in megafabrieken aan de lopende band. De eerste zet heelder veel te lange dagen rechtervleugeltjes aan feeënlijfjes, de volgende doet linkervleugeltjes, nog een andere stopt stafjes in hun handen. Eens af vliegen de feetjes door de kapotte ramen naar buiten een sprookjesachtig leven tegemoet terwijl binnen het zwoegen eindeloos doorgaat.

Voor de zekerheid toch nog even checken.

-'Wáárover gaat die docu?'

-'Nou ja, je ziet allemaal boerderijen in de States...' De rest van haar zin vervaagt. Het besef sijpelt binnen. Het gaat over de fee-industrie. Met een v.

Wie samen met mij van de teleurstelling wil bekomen, kan hier 'Farmageddon' kijken. En, o ja, weet iemand hoe de feeën dan wel gemaakt worden?

Forest meeting

I've met this
little blond girl
in the forest
She knows everything:
where the mushrooms grow and
where the arctic foxes have their dens
When I write my
poems on the back of
a train ticket or
on a paper napkin,
ripping it apart with words
she is witnessing me
with her four
and four thousand
year old eyes
I am now wearing
her necklace of
bone and teeth
crossing the water
back to the other
side with salmon's ease
upon arrival
I climb and I climb
I stumble no more