Irene shopping

Vrijdagavond in de buurtwinkel van Queens.
Vandaag (zaterdag) gaat de metro dicht voor onbepaalde duur vanaf twaalf uur vanmiddag - ter vergelijking: op 9/11 was de metro gedurende twee uur niet te gebruiken. Tegen vijf uur deze namiddag worden alle lager gelegen gebieden van de stad geevacueerd. Wij bereiden ons voor op gezelschapsspelletjes en cake bakken op vijf hoog.

Hurricane hysteria

water (a lot)
fruit
cans
toilet paper
shampoo
candles
flashlight
chocolate
board games
crackers
cereals

Met onze noodlijst in handen lopen we een paar blokken verder naar de supermarkt. Komt morgen Irene, de eerste echte orkaan die sinds de negentiende eeuw op New York afstevent, dan zijn we voorbereid. Alleen waren we niet de enigen met die gedachte. Heel Queens jaagt op een overlevingspakket om als het nodig is een paar dagen thuis zonder water en elektriciteit door te brengen. Vooral water en instantsoep, maar ook kaarsen zijn populair. De rij naar de kassa krult de hele winkel rolt, als een slang die in haar eigen staart bijt. Afwachten of de riolen en pompen straks meer water te verwerken krijgen dan de kassa nu mensen.

Roltapijt

Ze gaan niet sneller. Ze verstenen.

De zakenman, standbeeld met diepblauw jasje los over de schouder, met business-naturel achter zijn rechterpink vastgehaakt.
Het citytrippende koppel, de reisgids nog in de vergruisde knuisten vastgeklemd.
De fitnesskerel, wijdbeens, met de handen diep in de afgetrainde zakken weggestopt.
De girl next door, blik op dromerig oneindig, ver verwijderd van het bleekgroene rietje van haar coffee to go.
De jonge veroveraar, diep diep achterover gezakt op de rubberen leuning.

Onbeweeglijk bewegen ze voort. De stoet van immobiele reizigers.

Tot plots. Een flits. Een vrouw op hakken, rode blouse strak om het lijf. Ze trippelt over het roltapijt. Tegen de richting in. Ze spookglijdt. Ze laat de al te geboende vloer waar ik stommelings over slenter nog feller blinken.